Word nu lid!

Teenage Mutant Ninja Turtles: Turtles in Time Re-shelled

review
Xbox Live Arcade is een uitstekend platform om reeds lang vergeten oude games vanonder het stof te halen en na een frisse opknapbeurt een tweede leven te geven. Sommige klassiekers blijven ook, ondanks hun ouderdom, hun status wettigen (we denken onder meer aan Street Fighter II en Castlevania), maar voor andere titels zoals Wolfenstein 3D houden we misschien beter vast aan onze goede herinneringen wegens hopeloos verouderd anno 2009. Helaas past Teenage Mutant Ninja Turtles: Turtles in Time Re-Shelled in dat laatste rijtje...

Turtles in Time

Re-Shelled is een remake van Konami's arcadetitel TMNT: Turtles in Time uit 1991 en dus jammer genoeg niet van de port die een jaar later op de SNES als Teenage Mutant Ninja Turtles IV: Turtles in Time verscheen. Welke rare hersenkronkel Ubisoft heeft doen beslissen om niet de SNES-editie op te frissen, is ook voor ons onbegrijpelijk: laatstgenoemde consoleversie bevat immers extra baasgevechten (met onder meer het legendarische duo Bebop en Rocksteady), een uitgebreid laatste level en versus en time trial modes.

In het flinterdunne doch obligatoire verhaaltje steelt Shredder, dé aartsvijand van de Turtles, het Vrijheidsbeeld in New York, waarna de heldhaftige reptielen de redding inzetten. Daarbij wordt het viertal echter doorheen de tijd geslingerd, van enkele miljoenen jaren tussen de dinosauriërs tot ergens in de toekomst met een hoog sci-figehalte. Veel stelt het allemaal niet voor, maar dat hoeft ook niet. De minieme setting dient enkel om de negen levels die Turtles in Time Re-Shelled rijk is te omkaderen.

Heroes in a half shell

Turtles in Time Re-Shelled is een sidescrolling beat 'em up in de stijl van Double Dragon. Je kiest aan het begin van je avontuur één van de vier naar Italiaanse Renaissancekunstenaars vernoemde schildpadden om Shredder een zoveelste lesje te leren. Welke van het kwartet je kiest, doet er niet echt toe: hun statistieken verschillen lichtjes en tijdens het spelen zelf merk je daar maar weinig van. De moveset van de Turtles is bijzonder beperkt: met de X-knop kun je een zwakke aanval doen, met de Y-knop schud je een (voor iedere Turtle overigens unieke) sterkere, speciale aanval uit je schild. Al rennend kun je nog een dash attack uitvoeren, terwijl je na een sprong ook een rake schop kunt uitdelen. Tot slot is het nog mogelijk om vijanden vast te grijpen en vervolgens weg te zwieren, al hadden wij het gevoel dat dit behoorlijk willekeurig gebeurde. Uiteindelijk maakt het allemaal niet zo veel uit: Re-Shelled is een button basher (knopjesrammer klinkt ons iets te artificieel in het Nederlands) van de zuiverste soort, en het is er dan nog één met bijzonder weinig diepgang, want afgezien van drie maal op de X-knop duwen, zijn er helemaal geen combo's of andere elementen die de oppervlakkigheid doorbreken.

My toes, my toes!

In de meeste levels beweeg je, zoals de ongeschreven wetten van het genre dat willen, zelf van links naar rechts, om de vier seconden tegengehouden door een groepje slechtgezinde tegenstanders. De twee levels waarin je eerst op een surfplank en daarna op een hoverboard staat, zijn de irritante uitzonderingen op de regel, aangezien je hier automatisch vooruit beweegt. De frustratie slaat dan ongemeen hard toe wanneer je neergeslagen wordt, daarna onzacht in aanraking komt met een mijn en vervolgens maar een fractie van een seconde de tijd hebt om de volgende mijn te ontwijken. Niet dat je je overigens zorgen hoeft te maken over je levens: bij de start van de Story mode krijg je er zes en als deze opgebruikt zijn, verlies je enkel je doorheen het spel opgespaarde puntenaantal, dat enkel nuttig is voor de leaderbords en één achievement. Iedere stage eindigt met een baasgevecht en deze kerels zijn ofwel extreem eenvoudig te verslaan, ofwel wekken ze net ongezond veel ergernis op. De eindbazen van de eerste categorie versla je door het simpele patroon van op de vijand toelopen, snel twee tikken uitdelen en gauw terugtrekken voor ze hun tegenaanval kunnen uitvoeren een keer of vijftien te herhalen. Bij een kleine minderheid van de finale slechteriken zullen echter zelfs de spelers met het snelste reactievermogen problemen hebben om de counters te ontwijken – op momenten als deze vraag je je af waarom er toch geen knop om te blocken is.

XBLA-games zijn in de regel (heel wat) korter dan normale spellen, maar Turtles in Time Re-Shelled maakt het toch wel erg bont. De negen levels duren elk, inclusief de baasgevechten, slechts een dikke vijf minuten, waardoor je na minder dan een uur al de credits over het scherm ziet rollen. Eenmaal de Story mode uitgespeeld, is er overigens weinig reden om nog eens terug te komen. Je kan alles nog een keer opnieuw spelen op een hogere moeilijkheidsgraad en met een andere Turtle, het is mogelijk om ieder level afzonderlijk te herspelen via Quickplay of, voor wie meer uitdaging (en frustratie) wil, is er nog altijd de Survival mode, waarin je geen enkele keer het loodje mag leggen, maar meer is er niet. Wél een geslaagde optie is de mogelijkheid om het hele spel in multiplayer, zowel off- als online, met maximaal vier spelers te doorlopen. Enig minpuntje daarbij is het feit dat het met vier Turtles en een hoop vijanden tegelijk op het scherm nogal snel een onoverzichtelijke chaos wordt.

PTOOM!

Wie de originele Turtles in Time gespeeld heeft, zal opmerken dat de look van de verschillende levels grotendeels ongewijzigd is gebleven, al zijn de 2D-achtergronden en charmante sprites uiteraard wel vervangen door kleurrijke en frisse 3D-beelden. Met onder meer een prehistorische stage tussen de lava en met rotsen bezaaide natuur, een futuristische racebaan en een ongezellige achterbuurt van New York City zorgen de stages voor voldoende variatie, maar veel details zul je niet bespeuren. We hadden ook het gevoel dat de achtergronden in eenzelfde level gerecycleerd werden. De elektrische gitaarmuziek met een stevig tempo flitsen je voor even weer terug naar de arcadehallen uit de vroege jaren negentig en sluiten naadloos aan bij de non-stop actie van Re-Shelled. De geluidseffecten bij het opruimen van een vijand worden dan weer vergezeld van een kreet in ware comic-stijl.

Teenage Mutant Ninja Turtles: Turtles in Time Re-Shelled is een zeer middelmatige remake van een achttien jaar oude arcadetitel geworden. Op het vlak van graphics en geluid haalt men nog wel de hedendaagse maatstaven (voor de fans van het origineel is het helaas niet mogelijk om de game in zijn originele uitvoering te spelen), maar eenmaal je daar voorbij kijkt, schiet er niet veel meer over. De Story mode heb je in een klein uurtje afgerond en de hele game nog eens uitspelen in Survival of op een hogere moeilijkheidsgraad boeit niet echt. Enkel de multiplayer weet de speelduur nog enigzins te rekken. Uiteindelijk biedt ook de core gameplay te weinig om lang te boeien. Een stuk of acht verschillende vijanden en een aantal eindbazen met voorspelbare aanvalspatronen tot moes rammen door een hele tijd maar op twee knoppen te rammen en af en toe enkele vallen te ontwijken, is veel te oppervlakkig om de eisen van de hedendaagse gamers in te willigen. Teenage Mutant Ninja Turtles: Turtles in Time Re-Shelled is dus alleen voor bijzonder hardnekkige fans die spontaan een nostalgisch traantje wegpinken bij het horen van deze introtune. Voor alle anderen is dit zelfs de reeds voor de release afgeprijsde kost van 800 MS Points niet waard.

0 reacties

Geef een reactie

Je dient aangemeld te zijn om een reactie te plaatsen.

Artikel info

Auteur
Simon Barrez
Datum
29 augustus 2009
Gamertag
Red Pimpernell

Game score

5-/10